Bisz urodził się w Bydgoszczy. Na początku swojej muzycznej drogi działał z lokalnymi raperami. W 2007 roku Bisz podjął współpracę z producentem muzycznym Kosą, z którym wydał minialbum pt. Zimy. Płyta zyskała popularność w podziemiu artystycznym. Rok później wspólnie z B.O.K wydał
nielegal Ballady, hymny, hity. Album znalazł się na 5. miejscu w rankingu serwisu internetowego Spinner – „Nielegal Roku 2008″. Kolejnym krążkiem duetu Bisz – Kosa był Idąc na żywioł. B.O.K nagrał jeszcze nielegal Raport z walki o wartość. Następnie formacja podpisała kontrakt wydawniczy z firmą My Music. Efektem współpracy był wydany w 2011 roku album W stronę zmiany, który dotarł do 44. miejsca listy OLiS. Rok później został wydana debiutancka płyta Bisza pt. Wilk chodnikowy, która zdobył status złotej płyty. Kolejny album B.O.K – Labirynt Babel, uplasował na 1. miejscu zestawienia OLiS.

Bisz ceniony za swoją wyobraźnie literacką, zapraszany jest przez wielu artystów do wspólnej pracy. Wśród nich są m.in. Miuosh, Vixen, Tau, Vienio oraz Sarius. Dłuższą kooperację podjął z twórcą znajdującym się na przeciwnym biegunie muzycznym, znakomitym tekściarzem – Radkiem Łukasiewiczem, tworząc duet Bisz –Radex. Za wspólnie wydany album – Wilczy Humor – zostali nominowani do Fryderyka. W 2020 r. Bisz wydał album Blady Król – konceptualny zestaw opowieści o trudnych aspektach ludzkiego losu. Rap alternatywny, poetycki, inteligentny, refleksyjny. Tak najczęściej określa się twórczość Bisza. Teksty najeżone są literackimi nawiązaniami. Sam raper nie kryje się z fascynacją twórczością Gombrowicza oraz Davida Fostera Wallaca. W swych tekstach snuje namysł nad uwikłaniem człowieka w prawa kapitalizmu, zapośredniczenie medialne, dążenie do sukcesu. Próbuje znaleźć granice wolności i indywidualizmu, zastanawia się nad stratą i przemijaniem. Rzeczywistość w jego oczach jest jakby wyjęta z powieści Kafki – szukanie ucieczki z niej nie ma sensu. Z drugiej strony wytchnienia szukać można w zauważaniu codzienności i próbie akceptacji własnego losu. Rzeczywistość jest konstruktem. Bisz mówi jak jest a jego analiza nowoczesności pozbawiona jest pocieszycielskich fikcji i naiwnej ekscytacji. Ujmowanie chaosu w formę utworów przynosi chwilową ulgę. Prawdziwość, surowość i spokój bitu przynoszą chwilową ulgę. To mało? Być może to wszystko, co dać może muzyka.