Czy Mnie Słyszysz? Cicibej Udududu. Ptaki Miejskie / wystawa malarstwa Moniki Kargol

Wystawa jest rekonstrukcją przestrzeni, której już nie ma. Ukazane tu prywatne pomieszczenia, przedmioty, obrazy odsłaniają indywidualną psychikę bohaterów i ich związek ze światem.

Jak mówiła fotografka Zofia Rydet: „Dom jest (…) odbiciem społeczeństwa, cywilizacji i kultury, w której powstał, nie ma dwóch podobnych ludzi ani dwóch podobnych domów”.

„Jeszcze dla naszych dziadów <dom>, <studnia>, znajoma dzwonnica, ba własne ubranie i płaszcz były czymś nieskończenie więcej nieskończenie lepiej znajomym; niemal każda rzecz — naczyniem, w którym znajdowali coś ludzkiego i coś ludzkiego składali. Teraz pchają się tu przez ocean, z Ameryki, rzeczy puste i obojętne, rzeczy pozorne, atrapy życia… Dom w rozumieniu amerykańskim, amerykańskie jabłko czy tamtejsza latorośl nie mają nic wspólnego z domem, owocem, gronem winnym, które przyjmowały w sobie nadzieję i zadumę naszych przodków.”
– Fragment listu R.M. Rilke z 1925 r. M. Heidegger, Cóż po poecie? [w:] tenże, Budować, mieszkać, myśleć, Warszawa 1977, s.191.

„Żyjemy w czasie marnym. W czasie wszechogarniającej techniki zasłaniającej pierwotny kontakt z istotą rzeczy; techniki zmieniającej w sposób istotny nasze doświadczenie egzystencjalne. To jeszcze jeden wątek, jeszcze jeden motyw, jeszcze jeden powód „powrotu do źródeł mowy”, „powrotu do rzeczy”…”
– Zdanie z poematu Holderlina Chleb i wino, [w:] Budować, mieszkać…,s.168. M. Heidegger, Cóż po poecie? [w:] tenże, Budować, mieszkać, myśleć, Warszawa 1977, s.191.

Cytaty pochodzą z Benedyktowicz D., Z., Dom w tradycji ludowej, Wrocław 1992